من به تاریکی لعنت نمی فرستم بلکه  یک شمع روشن می کنم .

قفسی تنگ و پر از تنهایی

و چه خوب است لحظه ی قفلت زندان بان

بعد از آن هم پرواز .............

لبخند می زنیم به آسمان ، به هر جایی که امکان دارد ، به زمین .

آخر خدا عشق ماست چه سعادتی والاتر از این ؟ !

درياست آسمان و ندارد كرانه اي

جز بي نشانگي -

از ساحلش نبوده خرد را نشانه اي

گفتم شبي به خويش:

اين آسمان پير -

بحريست بيكرانه ولي چشم من مدام -

دنبال ناخداست

پس ناخدا كجاست؟

در گوش من چكيد صدايي كه نرم گفت:

درياست آسمان و در آن ناخدا "خداست

نامه ای خواهد رسید .....از ناکجا آباد...........

                                          اما برای تو.............فقط برای تو..................

 شاید قصه ای باشد از امید بیکران................

                                       تنهاایمان بیاور به وجود پستچی مهربان آسمان........!

سلام به وبلاگ آدم برفی تنها خوش اومدید

آدم برفی تنها دیگر تنها نیست ، درسته که آدم برفی نیومد کنارش اما خدا یه نعمت خوب بهش داد

اونم دریاست .

آدم برفی ناراحت شد وقتی دید برفاش آب شد ولی وقتی خورشید آمد آن و با خودش به آسمون برد

خوشحال شد چون می دانست می خواد بره پیشه دریا .

آخه از ابر ها شندیه بود که دریا خیلی دوست داشتنیه

خیلی چیز ها بلده ، خیلی چیز ها تو دلش هست که خیلی ها نمی دونن

حالا من میخواهم برم پیش دریا که هم تنها نباشم هم ازش درس زندگی کردن و یاد بگیرم

از دل دریا و حرفاش براتون می نویسم . خیلی خوشحالم که می رم پیش دریا .

آدم برفی تنها کنار دریا زیر سایه خدا

عید باستانی نوروز را به شما و خانواده گرامیتان تبرک عرض می کنم .

حيات يک نفس آسوده نفس زده باشم حرام من

 دست غريقی به دست توست ، كه دريا

در پي آن طعمه ، در تلاش و تكاپوست .

دست غريقی به دست توست ، كه هر موج

می زندش مشت ،

می كَندَش موي ،

می دَرَدش پوست  !

هر چه توان در تو بوده ، برده به غارت ،

هر چه رمق در تو بوده ، رفته به تاراج .

می كُشدت درد ،

می كِشدت آب ،

بر سر و روی تو تازيانه امواج !

زور تو ناچيز و زور موج زياد است

راه تو بسته ست و دست و پای تو خسته ست .

دست تو از دست او جدا شدنی نيست

رشته ای از جان او به جان تو بسته ست  !

طرفه نبردی است ، نابرابر ، خونبار ،

حمله موجت ميان ورطه كشانده ست .

گاه ، يقين می كنی ، كه اينك ، تا مرگ ،

فاصله ای جز يكی دو لحظه نمانده ست  !

دير زمانی است ، اين غريق ، دريغا

سخت فسرده ست و دل به مرگ سپرده ست

در تو ، شگفتا  !  هنوز ، در دل گرداب

ذره ای از گرمی اميد ، نمرده است !

                   فریدون مشیری

پروردگارا به من آرامش ده 

                           تا بپذیرم آنچه را که نمی توانم تغییر دهم

      دلیری ده

                    تا تغییر دهم آنچه را که می توانم تییر دهم

       بینش ده

                      تا تفاوت این دو را بدانم

       مرا فهم ده 

                  تا متوقع نباشم دنیا و مردم آن مطابق میل من رفتار کنند

                                                                            « جبران خلیل جبران»

و اگر گریه کنی ، تنها خواهی گریست !

آواز بخوان ، تپه ها به تو پاسخ خواهند داد

آه بکش ، در هوا محو خواهد شد .

انعکاس ها به صدای شادمانی محدود می شوند اما از صدای غوغاها با پس می کشند .

شادمانی کن ، مردم به سوی تو جذب می شوند

اندوهگین باش ، بر می گردند و می روند آنان شادی کامل و تمام عیار تو را می طلبند

اما به غم و اندوه تو نیازی ندارند .

خوشحال باش ، دوستان زایدی گرد می آوری

غمگشن باش ، همه را ازدست خواهی داد

کسی نیست که جام شراب تو را رد کند اما صفرای زندگی تنها باید بنوشی .

قاصدک ! هان چه خبر آوردی ؟

از کجا ، وز که خبر آوردی ؟
گرد بام و در من بی ثمر می گردی .

انتظار خبری نیست مرا

نه زیاری نه دیار و دیاری – باری ،

برو آنجا که بود چشمی گوشی با کس ،

برو آنجا که ترا منتظرند .

قاصدک !

در دل من همه کورند و کرند .

دست بردار ازین در وطن خویش غریب .

قاصد ، تجربه های همه تلخ ، با دلم می گوید

که دروغی تو ، دروغ ؛

که تو قریبی ، فریب .

قاصدک ! هان ، ولی ..... آخر ایوای !

راستی آیا رفتی با باد ؟

با توام ، آی کجا رفتی آی .... !

مانده خاکسترگرمی ، جایی ؟
در اجاقی – طمع شعله نمی بندم – خردک شرری هست هنوز ؟
قاصدک ! ابرهای همه عالم شب و روز در دلم می گریند .

                                                      م . امید   تهران  شهریور  1338 

جايي که ميري مردميداره که مي شکننت نکنه غصه بخوري

من همه جا باهاتم . تو تنها نيستي . توکوله بارت عشق ميزارم

 که بگذري، قلب ميزارم که جا بدي، اشک ميدم که همراهيت

کنه، ومرگ که بدوني برميگردي پيشم

اگر کسي مي‌تواند عشقش را کنار بگذارد بايد بداند که آن هوسي

بيش نبوده است. عشق واقعي شعله اي است که هرگز خاموش

نمي‌شود .

فرشتگان روزي از خدا پرسيدند : بار خدايا تو كه بشر را اينقدر دوست داري

غم را ديگر چرا آفريدي؟

خداوند گفت : غم را بخاطر خودم آفريدم چون اين مخلوق من كه خوب مي

شناسمش تا غمگين نباشدبه ياد خالق نمي افتد .

آفتابگردان سرش را پایین انداخت آری . .... گلها خیانت نمی کنند .